بخش دهم – جمله 251

مَعاشِرَالنّاسِ ! الْقُرْآنُ يُعَرِّفُكُمْ أنَّ الْأئِمَّةَ مِنْ بَعْدِهِ وُلْدُهُ ، وَعَرَّفْتُكُمْ إنَّهُمْ مِنِّی وَمِنْهُ ، حَيْثُ يَقُولُ‏اللَّهُ فی كِتابِهِ : ( وَجَعَلَهَا كَلِمَةً بَاقِيَةً فِی عَقِبِهِ)(1) .

«هان مردمان! قرآن بر شما روشن می‌کند که امامانِ پس از علی فرزندان اویند و من به شما شناساندم که آنان از او و از من‌اند؛ چراکه خداوند در کتاب خود می‌فرماید:
﴿ امامت را فرمان پایدار در نسل او قرارداد ﴾»
در این‌جا حلقه‌ی واسطه بین پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله و امیرالمؤمنین علیه السلام، وجود مقدّسه‌ی حضرت صدّیقه‌ی طاهره سلام‌الله علیها هستند که به ایشان اشاره‌شده است. «وَعَرَّفْتُکُمْ إنَّهُمْ مِنِّی وَمِنْهُ» امامان از نوه‌های من هستند؛ قرآن کریم می‌فرماید: ﴿ وَ جَعَلَها کَلِمَةً ﴾ امام را کلمه‌ی وجودی قرارداد ﴿ بَاقِیةً فِی عَقِبِهِ ﴾ نشانه‌ای پایدار در پشت او و در صلب او. در تفاسیر گفته‌شده که «عَقِبِهِ» نسل امام حسین علیه‌السّلام هستند.
در این‌جا پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله تفسیر و تأویل می‌فرمایند به این‌که این امامت یک نشانه‌ی خداست که پایدار و در صلب علی علیه‌السّلام است.

والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه


منابع:

1) الزّخرف (43): 28.

این مقاله برای شما مفید بود؟

مقالات مرتبط

نظر بگذارید ؟

چهار × یک =