بخش سوم – جمله 91

«فَإنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ هُوَ مَوْلاکُمْ وَ إلاهُکُمْ، ثُمَّ مِنْ دونِهِ رَسولُهُ وَ نَبِیُّهُ المُخاطِبُ لَکُمْ، ثُمَّ مِنْ بَعْدی عَلِیٌّ وَلیُّکُمْ وَ إمامُکُمُ بِأمرِاللهِ رَبِّکُمْ»

«خداوند عزّوجل صاحب‌اختیار و ولی و معبود شماست و پس از خداوند ولیّ شما، فرستاده و پیامبر اوست که اکنون در برابر شماست و با شما سخن می‌گوید و پس از من به فرمان پروردگار، علی ولی و صاحب‌اختیار و امام شماست.»
خدای عزّوجل سرپرست شما و معبود شماست. هم واژه‌ی «مَولا» را به‌کاربرده و هم واژه‌ی «اِلهُ» را.
«مَولا» اشاره به سرپرستی و «اِلهُ» اشاره به الوهیت و فرماندهی خدا دارد. پس از خدا، رسول خدا و نبیّ خدا، مولای شما و سرپرست شماست.
«اَلمُخاطِبُ لَکم» که دارد با شما صحبت و مخاطبه می‌کند. «ثُمَّ مِنْ بَعْدی عَلِیٌّ وَلیُّکُمْ وَ إمامُکُمْ بِأمرِاللهِ رَبِّکُمْ» پس از من علی سرپرست شماست و اولی به تصرّف و فرمانده و پیشوای شماست.«بِأمرِاللهِ رَبِّکم» به‌واسطه‌ی امر خدای که پروردگار شماست. پروردگار شما امر کرده که من و علی، مولا و سرپرست و پیامبر و امام شما باشیم.

والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه

این مقاله برای شما مفید بود؟

مقالات مرتبط

نظر بگذارید ؟

یازده + سیزده =