بخش هفتم – جمله 202

« أَلا ! إنَّ أَوليائَهُمُ الَّذينَ يَدخُلُونَ الجَنَّةَ ﴿ بِسَلامٍ آمِنينَ ﴾(1) (تَتَلَقَّاهُمُ المَلآئِکَةُ)(2) بِالتَّسلیِمِ یَقُولُونَ ﴿ سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدينَ ﴾(3) »

«هشدار! اولیای امامان آنانند که ﴿ با آرامش و سلام ﴾ به بهشت درخواهند شد و فرشتگان با سلام آنان را پذیرفته، خواهند گفت: ﴿ درود بر شما که پاک شده‌اید. اینک داخل شوید که در بهشت، جاودانه خواهید بود. ﴾»
دو لغت «سَلاَمٍ» و «آمِنِینَ» که هر دو به معنای رفاه و آسایش و عدم اضطراب و خوشی است، نشان می‌دهد که اولیا چه اندازه ازنظر روحی آرام و در امنیت و آسایش هستند. این امنیت و آسایش، به خاطر این است که این‌ها دوستان ائمّه علیهم السّلام هستند. ائمّه علیهم السلام اولیاءالله هستند، ﴿ وَ لاخَوْفٌ عَلَیهِمْ وَ لا هُمْ یحْزَنُونَ ﴾(4) . دوستان ائمّه علیهم السّلام که با آن‌ها قرب بدون حجاب و رفاقت استثنایی دارند، در امنیت و در رفاه و در آسایش هستند. بنابراین فرشتگان با این‌ها برخورد می‌کنند و با تسلیم می‌گویند: «سَلاَمٌ عَلَیکُم» درود بر شما، «طِبتُم» پاک شدید،«فَادْخُلُوهَا خَالِدِینَ» پس وارد بهشت شوید درحالی‌که جاودانه هستید.

والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه


منابع:

1) الحجر (15): 46.
2) الأنبیاء (21): 103.
3) الزّمر (39): 73.
4) البقرة (2): 112.

این مقاله برای شما مفید بود؟

مقالات مرتبط

نظر بگذارید ؟

7 − 1 =