بخش پنجم – جمله 157

«فَإنَّ آدَمَ أُهْبِطَ إلَی‌الْأَرضِ بِخَطیئَةٍ واحِدَةٍ، وَهُوَ صَفْوَةُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ، وَ کیفَ بِکُمْ وَأنْتُمْ أنْتُمْ وَ مِنْکُمْ أعْداءُ اللَّهِ»

«آدم به خاطر یک اشتباه بر زمین هبوط کرد و حال آن‌که برگزیده‌ی خدای عزّوجل بود. پس چگونه خواهید بود شما و حال آن‌که شما شمایید و دشمنان خدا نیز از میان شمایند.»
حضرت آدم علیه السلام که صَفوَةُ اللهِ بود، در اثر حسادتی که شیطان به او برد، از جنّت خارج شد. شما مواظب باشید که شیطان به خاطر حسادت، شمارا از این ولایت بیرون نیاورد؛ و مواظب باشید که حسادت نسبت به علی علیه‌السّلام شمارا از جنّت و از حقّ بیرون نبرد. درحالی‌که شما معمولی هستید و دشمنان خدا، هم‌سنخ شما هستند. این مطلب به دو نکته اشاره دارد:
1 – همیشه شیطان ممکن است بر بشر مسلّط باشد.
2 – بشر می‌تواند در اثر مراقبت از حالات و موقعیت خود، از حسادت شیطان و از وسوسه‌ی شیطان دور بماند.

والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه

این مقاله برای شما مفید بود؟

مقالات مرتبط

نظر بگذارید ؟

دو + 10 =