بخش چهارم – جمله 143

«﴿ وَ مَنْ یَبْتَغِ غَیرَ الْإِسْلامِ دیناً فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرینَ ﴾(1) »

«﴿ و آن‌که به جز اسلام دینی را بجوید، از او پذیرفته نبوده، در جهان دیگر در شمار زیان‌کاران خواهد بود. ﴾»
اسلام یعنی تصدیق و باور قلبی. کسی که دینی غیر از اسلام را داشته باشد، از او پذیرفته نیست. حقیقت اسلام عبارت است از تسلیم شدن، که تسلیم هم تصدیق است. تصدیق هم اداست، ادا هم عمل است. ساختار و محتوای این دین، اسلام است.
﴿ وَ مَنْ یبْتَغِ غَیرَ الْإِسْلامِ دیناً ﴾ کسی که طلب و جستجو کند غیر از اسلام دین دیگری را، ﴿ فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرینَ ﴾ هرگز از او پذیرفته نیست و او در آخرت از زیانکاران است.

چرا از او پذیرفته نیست؟

به دلیل این‌که خداوند باید دین را تشریع کند. خداوند متعال در هر زمان و در هر دوره‌ای یک دینی را تشریع کرده است.
به دلایل متقن بشارت‌های کتاب آسمانی قبل و آیات کریمه‌ی قرآن و بیّنه بودن و آیه بودن قرآن و به دلایل نبوّت پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله، دینی که از قرن ششم میلادی تا روز قیامت می‌تواند بشر را خوشبخت، اداره و هدایت کند، دین اسلام است. همین مجموعه‌ی مکتوبی که اینک در دسترس مردم است.
اسلامی که پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله از لحظه آغاز که از غار حرا پایین آمدند فرمودند: رسولش منم و وصیّ اش امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام است، تا وجود مقدّس امام زمان عجّل الله تعالی فرجه.

والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه


منابع:

1) آل‌عمران (3): 85.

این مقاله برای شما مفید بود؟

مقالات مرتبط

نظر بگذارید ؟

4 × 4 =