بخش یازدهم – جمله 260

« وَلا نَبْتَغی بِذالِكَ بَدَلاً وَلايَرَی اللَّهُ مِنْ أنْفُسِنا حِوَلاً . نَحْنُ نُؤَدّی ذالِكَ عَنْكَ الدّانی‏ وَ القاصی مِنْ أوْلادِنا وَأهالينا ، وَ نُشْهِدُاللهَ بِذالِكَ وَ كَفَی بِاللهِ شَهِيداً وَأنْتَ عَلَيْنا بِهِ شَهيدٌ . »

«و هرگز پیمانمان را دگرگون نخواهیم کرد و خداوند از ما شکست عهد نبیند و نیز فرمان تو را به نزدیک و دور از فرزندان و خویشان خود خواهیم رسانید و خداوند را بر آن گواه خواهیم گرفت و هرآینه خداوند بر گواهی کافی است و تو نیز برما گواه باش.»
«إبتَغی، یَبتَغی» به معنای جست‌وجو کردن و کسب کردن است. «وَلایرَی اللهُ مِنْ أنْفُسِنا حِوَلاً» خداوند از ما تغییر نبیند این جمله دعا است؛ یعنی اینک که بیعت زبانی می‌کنیم، إن شا الله که خدا از ما تغییر نبیند و ما هم چنان کارمان را انجام دهیم.
«نَحْنُ نُؤَدّی ذالِکَ عَنْکَ الدّانی وَ القاصی» به کسانی که دور هستند فرمان تو را می‌رسانیم و ادا می‌کنیم. «مِنْ أوْلادِنا وَ أهالینا» و نیز به فرزندان و خویشانمان.
«وَ نُشْهِدُ اللهَ بِذالِک» و خدا را شاهد می‌گیریم که ما با تو عهد می‌کنیم که هم خودمان پیمان را نگه‌داریم و هم به دیگران بگوییم.
«وَ کفَی بِاللهِ شَهِیداً» و خداوند برای شهادت و گواهی کافی است. «وَأنْتَ عَلَینا بِهِ شَهیدٌ» و ای رسول‌الله! تو هم بر ما شاهد و گواه هستی.
این آخرین جمله‌ای است که پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله در جملات اقراری و عهد و پیمان به مردم تلقین کردند.

والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه

این مقاله برای شما مفید بود؟

مقالات مرتبط

نظر بگذارید ؟

شانزده − ده =