بخش یازدهم – جمله 261

« مَعاشِرَالنّاسِ ! ماتَقُولونَ ؟ فَإنَّ اللهَ يَعْلَمُ كُلَّ صَوْتٍ وَ خافِيَةَ كُلِّ نَفْسٍ ، (فَمَنِ اهْتَدَی فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا)(1) »

«هان مردمان! چه می‌گویید؟ همانا خداوند هر صدایی را می‌شنود و آن را که از دل‌ها می‌گذرد می‌داند. ﴿ هر آن کس هدایت پذیرفت، به خیر خویش پذیرفته و آن که گمراه شد، به زیان خود رفته. ﴾
«فَإنَّ اللهَ یَعْلَمُ کُلَّ صَوْتٍ وَ خافِیةَ کُلِّ نَفْسٍ» بدانید! خداوند متعال همه‌ی صداها را می‌داند و می‌شناسند و پنهان و درون شما را هم می‌داند.
خداوند به اقرارهایی که کردید، آگاه است. خداوند می‌داند چه کسانی دلشان با گفتارشان یکی است و چه کسانی دلشان با گفتارشان یکی نیست.
﴿ فَمَنِ اهْتَدَی فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا یَضِلُّ عَلَیهَا ﴾ کسانی که هدایت را پذیرفتند، به نفع خودشان است و کسانی که گمراه شدند، به ضرر خودشان است.
«لام» برای نفع و «عَلَی» برای ضرر می‌آید. وقتی می‌گویند این کار به «لَه» خودش است، یعنی به نفع خودش است. «عَلَیه» خودش است، یعنی به ضرر خودش است.
لذا می‌فرمایند «فَمَنِ اهْتَدَی فَلِنَفْسِهِ» کسانی که هدایت بپذیرند به نفع خوشان است.
«وَ مَنْ ضَلَّ» کسانی که گمراه شدند «فَإِنَّمَا یضِلُّ عَلَیهَا» این است و جز این نیست که به ضرر خودشان است.

والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه


منابع:

1) الزّمر (39): 41.

این مقاله برای شما مفید بود؟

مقالات مرتبط

نظر بگذارید ؟

7 − شش =