بخش یازدهم – جمله 270

« مَعاشِرَالنّاسِ ! قُولُوا ما يَرْضَی ‏اللَّهُ بِهِ عَنْكُمْ مِنَ الْقَوْلِ ، فَإنْ تَكْفُرُوا أنْتُمْ وَ مَنْ فِی الْأرْضِ جَميعاً ( فَلَنْ يَضُرَّاللَّهَ شَيْئاً .)(1) »

«هان مردمان! آنچه خدا را خشنود کند بگویید. پس اگر شما و تمامی زمینیان کفران ورزند، خدا را زیانی نخواهد رسانید.»
آن چیزی را که به‌وسیله‌ی آن قول، خدا خشنود شود؛ یعنی اقرار کنید به توحید، اقرار کنید به رسالت من و اقرار کنید به ولایت علی.
«فَإنْ تَکْفُرُوا أنْتُمْ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ جَمیعاً» کفر به معنای پوشاندن حق است. اگر شما کفران بورزید و تمام زمینیان کفران بورزند، ﴿ فَلَنْ یَضُرَّاللَّهَ شَیْئاً ﴾ به خدا ضرری نمی‌رسانند؛ بلکه ضرر برای خودشان است. حضرت در پایان سخنرانی‌شان می‌فرمایند: اگر اقرار کردید به آنچه خدا را خشنود می‌کند، به نفع شماست؛ ولی اگر شما که این‌جا حضور دارید و حتّی تمام زمینیان کفر بورزند، به خدا ضرری نخواهند رساند، بلکه فقط ضرر برای خودشان است و خودشان عاقبت‌به‌خیر نخواهند شد.

والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه


منابع:

1) آل‌عمران (3): 144.

این مقاله برای شما مفید بود؟

مقالات مرتبط

نظر بگذارید ؟

چهارده − دوازده =