بخش هفتم – جمله 196

«وَ قالَ: فِیَّ نَزَلَتْ وَ فِیهِمْ وَ اللهُ نَزَلَتْ، وَ لَهُمْ عَمَّتْ وَ إیَّاهُمْ خَصَّتْ»

«و فرمود: به خدا سوگند این سوره درباره‌ی من نازل شده و شامل امامان است و به آنان اختصاص دارد.»
حضرت پس از قرائت سوره‌ی حمد فرمودند: «فِیَّ نَزَلَتْ» این آیه درباره‌ی من نازل‌شده. «وَ لَهُمْ عَمَّتْ» عمومات این آیه درباره‌ی ائمّه‌ی اطهار علیهم السّلام است.
«وَ إیَّاهُمْ خَصَّتْ» خصوصیات آیه درباره‌ی اهل‌البیت علیهم السّلام است. این سه نکته بسیار جالب است که: شأن نزول آیه من هستم، شأن نزول آیه ائمّه علیهم السّلام هستند، عمومی‌ات آیه شامل ائمّه علیهم السّلام می‌شود و خصوصیات آیه شامل آن‌هاست و رکنِ اساسی فرمایش رسول خدا صلی‌الله علیه و آله این است که صراط مستقیم، صراط پیامبر اکرم و ائمّه‌ی اطهار علیهم السّلام است؛ چراکه این بزرگواران بندگان حقیقی خدا هستند که عبادتشان ‌همان صراط مستقیم است.
پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله تأکید بر این دارند که مضمون و مصداق و شأن نزول و تفسیر و تأویل آیات سوره‌ی حمد، شامل من و اوصیای من (أئِمَةُ الهُدی علیهم السّلام) است.

والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه

این مقاله برای شما مفید بود؟

مقالات مرتبط

نظر بگذارید ؟

پنج × 5 =