بخش هفتم – جمله 205

﴿ اَلا اِنَّ اَعْدائَهُمُ الَّذینَ قالَ اللَّهُ فیهِمْ: (كُلَّما دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَها)(1) حَتّى اِذَا ادّارَكُوا فیها جَمیعاً قالَتْ اُخْراهُمْ لِاُولاهُمْ رَبَّنا هؤلاءِ اَضَلُّونا فَآتِهِمْ عَذاباً ضِعْفاً مِنَ النّارِ قالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلكِنْ لا تَعْلَمُونَ ﴾

«هان! خداوند درباره ی ستیزه گران به آنان فرموده: ﴿ هرگاه امّتی داخل جهنّم شود همتای خود را نفرین کند.  ﴾»
در ادامه‌ی آیه این‌چنین می‌فرماید: ﴿ حَتَّی إِذَا ادَّارَکوا فی‌ها جَمیعاً قالَتْ أُخْراهُمْ لِأُولاهُمْ رَبَّنا هؤُلاءِ أَضَلُّونا فَآتِهِمْ عَذاباً ضِعْفاً مِنَ النَّارِ ﴾(2) : ﴿ تا همگی آنان با ذلّت در آن قرار گیرند. [در این هنگام] گروه پیروان درباره پیشوایان خود می‌گویند: خداوندا! این‌ها بودند که ما را گمراه ساختند پس کیفر آن‌ها را از آتش دو برابر کن. ﴾
چرا عذابِ دو برابر؟ یک عذاب مربوط به گمراهی خودشان، یک عذاب هم مربوط به گمراه کردن ما. مأموران خدا به این‌ها می‌گویند: برای هرکدامتان، عذاب دو برابر است. درست است آن‌ها گمراهتان کردند؛ ولی می‌دانستید این راه، گمراهی است و به خاطر پیروی هوای نفس خود از آن‌ها پیروی کردید.
«وَلَکن لاَّ تَعْلَمُونَ» شما جاهل هستید و نمی‌دانید. البتّه منظور از این جهل، جهل به‌عمد است؛ یعنی نخواستید بفهمید.

والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه


منابع:

1) الأعراف (7): 38.
2) همان.

این مقاله برای شما مفید بود؟

مقالات مرتبط

نظر بگذارید ؟

10 − دو =